Aan de hand van het juweel (medaillon) en de koningsvogel kan men aannemen dat het Sint Jacobusgilde al minstens vanaf de 15e eeuw bestaat. Toen was het een broederschap, die de bescherming van huis en haard tot taak had.

Het oudste schriftelijk document dateert uit 1614, terwijl het oudste bewaarde koningsschild uit 1646 stamt.Tijdens een brand in 1944 zijn de meeste bescheiden van het gilde verloren gegaan. Aan de hand van foto's weet men dat het gilde in 1922 als groep is opgetreden bij gelegenheid van het Burgemeestersfeest. Nadien bestonden de activiteiten slechts uit de gildentaak bij de twee jaarlijkse Sacramentsprocessies (Sacramentsdag en Sint Jacobuszondag, het dichtst bij 25 juli gelegen). Deze taak bestond uit het dragen, door ongehuwde gildenbroeders, van het baldakijn tijdens de processies, terwijl vier processiemeesters als ordedienaren optraden. Deze gildenbroeders hadden elk een processiestok in de hand. Op twee daarvan een koperen beeldje van Maria, op de andere twee een koperen beeldje van Sint Jacobus. Deze taak heeft het gilde vervuld tot en met de laatste Sacramentsprocessie in 1966.

In 1961 zijn enkele gildenbroeders begonnen het gildenwezen in Zeeland nieuw leven in te blazen. Het heeft tot 18 januari 1971 geduurd eer het Sint Jacobusgilde in zijn huidige vorm gestalte kreeg. Sindsdien is het gilde een begrip geworden bij de bevolking en verwierf het ook bekendheid & buiten de dorps- en kringgrenzen.

Het Sint Jacobusgilde is een kerkelijk gilde en mag sinds 2 januari 1984 de titel 'Pauselijk gilde' voeren.